««Όλα για το 6o...» »

Πολλές φορές η ανακοίνωση μιας μεταγραφής σε γεμίζει με ανάμεικτα συναισθήματα. Με μια... μπερδεμένη αίσθηση του στυλ «θα βγει;», «δεν θα βγει ο παίκτης;», και όλα αυτά τα συναφή. Η υπογραφή του Άλεξ Μάριτς στον Παναθηναϊκό αποτελεί μια σφραγίδα υπόσχεσης από έναν αθλητή που στα 26 του είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος, μα πάνω απ’ όλα αποφασισμένος να κατακτήσει τα πάντα με το τριφύλλι στο στήθος.
Το νέο θηρίο της «πράσινης» ρακέτας έδωσε την πρώτη του μεγάλη συνέντευξη στην ΠΡΑΣΙΝΗ και πέραν του λόγου της αντρικής του τιμής «θα δώσω τα πάντα και όλες μου τις δυνάμεις για το έκτο», μίλησε για τον «θεό» της Ευρώπης ονόματι Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, τον μέντορά του Βλάντο Σκεπάνοβιτς, τη σχέση του με το ποδόσφαιρο, τη θρησκεία, την πατρίδα του και την περίεργη σχέση του με το ΝΒΑ. Μα πάνω απ’ όλα μέσα από τα λόγια του στέλνει στον κόσμο του Παναθηναϊκού ένα μήνυμα για το ποιος πραγματικά είναι και γιατί πήρε μια καταλυτική θέση στο ρόστερ των Πρωταθλητών:
Στην αρχή θα χρειαστώ λίγο χρόνο για να προσαρμοστώ, ωστόσο ο Παναθηναϊκός έχει ένα συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού όλα αυτά τα χρόνια και αυτό μου αρέσει πολύ. Δεν περιμένω να βάλω 40 πόντους με το που μπω στο γήπεδο. Απλά θέλω να μπω στα συστήματα, να μάθω τους συμπαίκτες μου και τους αυτοματισμούς.
Πότε το πόιντ γκαρντ θα πασάρει, ακόμη και όταν δεν βλέπει, όταν ο Μπατίστ θα ζητήσει την μπάλα να του τη δώσεις και όλα όσα χρειάζονται για να βρεις τη χημεία της ομάδας. Θέλω να δουλέψω σκληρά και να τα δώσω όλα για την ομάδα, τον κόσμο, τους τίτλους και φυσικά τη Euroleague».
«Ήρθα για να μείνω 5-10 χρόνια»!
Η μπασκετική του αξία είναι αδιαμφισβήτητη, άλλωστε όλη η Ευρώπη υποκλίθηκε σε αυτή κατά τη διάρκεια της περσινής Euroleague, όταν και αποτέλεσε το κορυφαίο «5άρι» της διοργάνωσης. Ούτως ή άλλως αν δεν συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους δεν θα έμπαινε και στον κόσμο των Πρωταθλητών! Το θέμα είναι πως ο Άλεξ Μάριτς δεν ήρθε για να φύγει, αλλά για να γίνει ένα αναπόσπαστο κομμάτι της «πράσινης Αυτοκρατορίας».
«Μάλλον είναι η μοίρα μου να έρθω εδώ και να μείνω πέντε-δέκα χρόνια», είπε ο 26χρονος αστέρας, κερδίζοντας ακόμη περισσότερους πόντους στις καρδιές των φίλων της ομάδας. Αν και απόφοιτος του Νεμπράσκα, με τετραετή και άκρως επιτυχημένη παρουσία στις ΗΠΑ, ο αμερικανικός φάκελος έκλεισε οριστικά γι’ αυτόν; «Δεν σκέφτομαι πλέον το ΝΒΑ, στο μυαλό μου είναι μόνο ο Παναθηναϊκός και η Ευρώπη», είπε και προανήγγειλε τις μεγάλες στιγμές που έρχονται με το «τριφύλλι» στην καρδιά…
Άλεξ, οι μπασκετικοί αναλυτές σού είχαν σίγουρη θέση στον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ. Τι συνέβη και δεν βρίσκεσαι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού;
«Δεν μου έκατσε το ΝΒΑ τελικά. Η μοίρα μου φαίνεται πως ήταν να πάω στην Ισπανία και τη Γρανάδα μετά το κολέγιο, στη συνέχεια στην Παρτιζάν κι εν συνεχεία εδώ στον Παναθηναϊκό και να μείνω, ποιος ξέρει, για πέντε-δέκα χρόνια».
Άρα μπορούμε να πούμε πως το ΝΒΑ «τελείωσε» για σένα;
«Δεν σκέφτομαι πια το ΝΒΑ, παρά μόνο την Ευρώπη. Μόνο εδώ».
Σου αρέσει να το παρακολουθείς όμως;
«Το μπάσκετ είναι στην Ευρώπη, αν θέλεις να δεις ανθρώπους να τρέχουν και να πηδάνε, τότε δες ΝΒΑ».
Μπορείς να μας ταξιδέψεις λίγο στην αθλητική σου σταδιοδρομία; Πώς ξεκίνησες;
«Ξεκίνησα μεταξύ 16 και 17 ετών να παίζω μπάσκετ στην Αυστραλία. Άργησα λίγο, γιατί μέχρι τότε έπαιζα ποδόσφαιρο για μια πενταετία σχεδόν, στη θέση του τερματοφύλακα. Μετά τη γνωριμία μου με το μπάσκετ λοιπόν, πήγα σε μια αθλητική ακαδημία για τρία χρόνια και το 2003 κατέκτησα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με την ομάδων των Νέων στη Θεσσαλονίκη. Κατόπιν πήγα στο κολέγιο για τέσσερα χρόνια, πριν μετακομίσω στη Γρανάδα, μετά στην Παρτιζάν και φυσικά τώρα στον Παναθηναϊκό».
Στη Γρανάδα τι έφταιξε και δεν «έδεσε» η χημεία σας;
«Στη Γρανάδα δεν είχα την ευκαιρία να δείξω ποιος είμαι. Είναι δύσκολο να το κάνεις όταν παίζεις δίλεπτα σε μια ομάδα. Εξάλλου είναι πολύ διαφορετικό το ευρωπαϊκό στυλ σε σχέση με το κολεγιακό και χρειάζεσαι χρόνο προσαρμογής. Όλα συμβαίνουν για ένα λόγο, όπως το βλέπω εγώ… Δεν υπάρχουν γιατί, μην ψάχνεις το γιατί, απλά δέξου το».
Ποιος ήταν ο παίκτης-πρότυπο για σένα;
«Όλοι τότε αγαπούσαν τον Μάικλ Τζόρνταν, αλλά εγώ ήμουν φαν του Βλάντε Ντίβατς».
Ο «κολλητός» από την εθνική ομάδα (αστέρας του ΝΒΑ) Άντριου Μπόγκουτ έμαθε για την υπογραφή σου στον Παναθηναϊκό;
«Με τον Μπόγκουτ είμαστε πάρα πολύ καλοί φίλοι από μικρά παιδιά. Με πήρε τηλέφωνο και μου έδωσε συγχαρητήρια που υπέγραψα στον Παναθηναϊκό. Είναι πολύ χαρούμενος για εμένα και την επιλογή μου».
Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια η μπασκετική σου καριέρα «τρέχει» με κινηματογραφική ταχύτητα;
«Η αλήθεια είναι πως τα πράγματα έγιναν γρήγορα. Όταν πήγα στην Παρτιζάν δεν μπορώ να πω ότι περίμενα κάτι. Απλά ήθελα να δουλέψω σκληρά. Ο Ντούσκο Βουγιόσεβιτς λοιπόν είναι ένας εξαιρετικός κόουτς, που δουλεύει πάρα πολύ. Έτσι συνέβη. Πήρε το καλύτερο από μένα. Επίσης όταν παίζεις για τον λαό της Παρτιζάν έχεις έξτρα κίνητρο να πετύχεις.
Και είδατε, πλέον είμαι παίκτης του Παναθηναϊκού, αλλά ακόμη σέβομαι απεριόριστα τους φίλους της ομάδας του Βελιγραδίου. Αυτά που μας έδωσαν ήταν απίστευτα. Πάντα έμεναν μετά και μας αποθέωναν, ακόμη κι έπειτα από την ήττα στο Final 4 έμειναν 45 λεπτά και τραγουδούσαν για εμάς. Όλοι το λάτρευαν αυτό».
Αληθεύει πως καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της καριέρα σου έπαιξε ένας πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού, ο Βλάντο Σκεπάνοβιτς;
Ο Σκεπάνοβιτς είναι ο μέντοράς μου, με έχει βοηθήσει απίστευτα στη Γρανάδα, είναι ένας προπονητής μέσα στο γήπεδο, που δουλεύει με τρομερό πάθος. Μισεί να χάνει. Έξω από το γήπεδο είναι ένας απίστευτος άνθρωπος, από τους καλύτερους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Λατρεύει την οικογένειά του και είναι ένας πολύ δυνατός άνθρωπος. Μίλησα μαζί του χθες και μου είπε πως είναι πολύ χαρούμενος που ήρθα στον Παναθηναϊκό, σε μια ομάδα και μια πόλη που αγαπά εκείνος».
Γνώριζε ο Βλάντο πως είσαι σε διαπραγματεύσεις με τον Παναθηναϊκό;
«Ήξερε ότι βρίσκομαι σε συζητήσεις με τον Παναθηναϊκό, καθώς είναι πολύ στενός μου φίλος. Μου είπε πως έκανα το σωστό, με συνεχάρη και θα έρθει να με επισκεφτεί σύντομα».
«Πράσινες» συστάσεις πρέπει να πήρες και από έναν πρώην συμπαίκτη σου, τον Ντούσαν Κέτσμαν;
«Ο Κέτσμαν είναι τρελός με τον Παναθηναϊκό. Μου είπε πως θα λατρέψω την ομάδα, τον κόσμο, τον προπονητή, τα πάντα εδώ».
Πλέον είσαι κάτοικος Αθηνών. Ποιες είναι οι πρώτες σου εντυπώσεις από την πόλη και την Ελλάδα;
«Οι πρώτες μου εντυπώσεις είναι απίστευτες. Η Αθήνα είναι μια πανέμορφη πόλη. Είναι τεράστια και πέρασα με τη σύντροφό μου αρκετή ώρα στην Κηφισιά, στην πρώτη μας ημέρα εδώ. Είναι μια πολύ όμορφη περιοχή, ο κεντρικός δρόμος είναι γεμάτος καφέ, μαγαζιά και μας άρεσε πολύ.
Μου θύμισε πολύ τον δρόμο που συχνάζαμε στο Βελιγράδι μετά τις προπονήσεις με τους συμπαίκτες μου στην Παρτιζάν. Οπότε καταλαβαίνετε πως οι εντυπώσεις μου είναι εξαιρετικές. Οι Σέρβοι και οι Έλληνες έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Νιώθω πράγματι καλοδεχούμενος στην Αθήνα και αισθάνομαι πολύ άνετα. Μου αρέσουν πολύ οι παραλίες και ο καιρός, είμαι πολύ χαρούμενος που ήρθα εδώ».
Πρόλαβες ωστόσο να κάνεις και τις πρώτες σου διακοπές στην Ελλάδα.
«Ναι, είναι αλήθεια. Πέρασα ήδη κάποιες ημέρες με φίλους στη Μύκονο και πραγματικά μιλάμε για ένα απίστευτο μέρος. Πανέμορφο νησί».
Τι θα απαντούσες στο ερώτημα: περισσότερο Σέρβος ή Αυστραλός;
«Είναι πολύ δύσκολο για μένα να αποφασίσω και να απαντήσω μέσα μου γι’ αυτό. Η Αυστραλία μου έδωσε τα πάντα. Εκπαίδευση, διαμονή, αλλά η καρδιά και το μυαλό σου είναι στην πατρίδα σου με όλα αυτά που έχουν συμβεί: πολέμους, βομβαρδισμούς και άλλες δυσκολίες. Νιώθεις να είσαι πιο κοντά, πιο ενωμένος. Οι Σέρβοι είναι σαν τους Έλληνες πολύ παθιασμένος λαός σε όλα, στον αθλητισμό, την πολιτική, παντού».
Πιστεύεις στον Θεό;
«Πιστεύω στον Θεό και είμαι ορθόδοξος και ακολουθώ πιστά τη θρησκεία μου. Βλέπετε φοράω και αυτό (σ.σ. μας δείχνει το κομποσκοίνι που έφερε στο χέρι του)».
«Ο “Ζοτς” είναι… θεός στην Ευρώπη»
Ένας από τους βασικούς λόγους που επέλεξε ο Άλεξ Μάριτς να συνεχίσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό, δεν έχει κρύψει ποτέ πως είναι η παρουσία του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς στον πάγκο. Είναι όνειρο κάθε αθλητή εξάλλου να περάσει από τα... χέρια του Μίδα, ή καλύτερα του «θεού» του ευρωπαϊκού μπάσκετ:
«Ο Ζέλιμιρ είναι κάτι σαν τον Φιλ Τζάκσον με τους Μπουλς, που μετά πήγε στους Λέικερς. Σαν ιστορία μοιάζει πολύ. Έχει μείνει τόσα χρόνια σε μια ομάδα, έχει αναδείξει τόσους πολλούς παίκτες και έχει πετύχει τόσα πολλά! Για μένα ο Ομπράντοβιτς είναι ο “θεός” όλου του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Μπορεί να πάει να δουλέψει σε όποια ομάδα θέλει, αλλά εκείνος προτιμά να μένει εδώ, λέγοντας πως “ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα μου, εδώ είναι το σπίτι μου”».
«Ήταν γραφτό μου να ξαναβρώ τον Ολυμπιακό»
Στις πρώτες του κιόλας δηλώσεις δεν έκρυψε πως κρατά... μανιάτικο για τον τρόπο που ο Ολυμπιακός απέκλεισε την Παρτιζάν στον περσινό ημιτελικό της Euroleague. Πλέον του δίνεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία «να πάρει το αίμα του πίσω». Άλλωστε ο Παναθηναϊκός είναι εδώ για να ικανοποιήσει τις ορέξεις του!
«Ο τρόπος που χάσαμε με το καλάθι του Τσίλντρες στο Παρίσι είναι πραγματικά πολύ δύσκολος. Έπιασε την μπάλα στον αέρα και την έβαλε μέσα. Αλλά είναι λες και είναι γραφτό να χάνεις με αυτό τον τρόπο και την επόμενη χρονιά να έρχεσαι στον Παναθηναϊκό και να παίξεις απέναντί τους. Ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει με τον Ολυμπιακό. Έχω έξτρα κίνητρο να τους κερδίσουμε. Όχι μόνο γι’ αυτό, αλλά και γιατί αν χάσουμε θα κάνουμε δύο μέρες προπόνηση. Ξέρω πως είναι 10 φορές μεγαλύτερη η κόντρα μεταξύ μας σε σχέση με το Παρτιζάν-Ερυθρός Αστέρας», τα λόγια του.
Όσο για τον λαό του «τριφυλλιού» επανέλαβε: «Φυσικά και είναι “τρελοί” οι Παναθηναϊκοί. Λατρεύω να παίζω μπροστά σε ένα παθιασμένο κοινό. Όπως και με την Παρτιζάν έτσι και εδώ θα έχει πολύ θετική επίδραση πάνω μου».
«Κανένα άγχος για “Πέκο”»
Ο Μάριτς απάντησε και με μεγάλη άνεση σε όσους προσπαθούν να τον συγκρίνουν με τον Νίκολα Πέκοβιτς λέγοντας: «Δεν έχω κανένα άγχος για το γεγονός πως αντικαθιστώ τον Πέκοβιτς. Η ομάδα με έφερε εδώ για να βοηθήσω βλέποντας το παιχνίδι μου και αυτό θα κάνω. Είμαστε τελείως διαφορετικοί παίκτες, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Ίσως όταν μας βλέπετε εσείς και μας συγκρίνετε, να το καταλαβαίνετε καλύτερα».
LOVE: «Λατρεύω τη ζωή και την οικογένειά μου».
HATE: «Δεν μου αρέσουν οι εγωιστές. Το “μισώ” είναι σκληρή λέξη. Μισώ όμως όσους κάνουν κακό σε άλλους ανθρώπους. Θέλω να είναι όλοι χαρούμενοι».